Navia Franco.
Unha tal María (nome suposto dun caso real) acaba de celebrar os seus 16 anos por todo o alto. Tan alto subiu na súa celebración que rematou no hospital cun coma etílico, un necesario lavado de estómago e un desgusto familiar.
Pregúntanlle a María os seus achegados cantos cubatas se meteu no corpo e ela contéstalles que non sabe, que non tería forma de contalos porque bebeu “a morro” da/s botella/s. É comprensible a cara de susto da nai e do pai, certamente confusos pola resposta; eles viviron outros tempos, unha xuventude na que os cubatas se consumían no interior dos bares e pubs e cun vaso coma continente.
Pero os tempos de María son outros. Son tempos de botellóns e macrobotellóns, e de pequenas rebelións contra a que denominan “lei seca”: iniciativas de concellos coma o de Cangas para rematar co balbordo, o lixo e os problemas de saúde que carrexan os encontros multitudinarios que teñen por protagonista a esa parella fatal: xuventude e alcohol.
Sonlle tempos en que ser rapaza -ou rapaz- tampouco debe ser moi fácil. Téñeno todo e non teñen nada. Unha gran maioría camiña cara á idade adulta coa ausencia da nai e/ou pai, condicionados estes por uns horarios laborais irracionais.
Non me sorprendeu saber dun pequeno que se lle queixou á profesora de que súa nai non o bica abondo. Realmente, non temos tempo de bicar os nosos fillos, de darlles bo exemplo coa nosa presenza -senón constante, si suficiente-, de poñerlle límites a esta “educación maría” que lles estamos dando porque preferimos ser “bos” durante o pouco tempo que pasamos xuntos, de darlles argumentos para que se convertan en homes e mulleres con criterio propio… Se fuximos das nosas obrigas, ¿que pretendemos agardar deles?
Pero coma os mineiros que separan o mineral da ganga, pensaremos que María é a filla dos outros, parte desa ganga, e que os nosos fillos nunca caerán no botellón porque relocen por riba dos demais. Ao cabo, a vida é iso: ensaiar e fallar. María fixo unha das súas primeiras probas con resultado de fallo. Por fortuna, quédanlle moitos ensaios por diante; ás nais e pais non nos quedan tantos
21/11/2007
