Xeración Dixital

Verónica Boquete (Compostela, 9-4-1987) é unha estrela do fútbol feminino. Algo así como a Messi do Prainsa Zaragoza, equipo da Superliga feminina ao que chegou procedente do Xuventú de Aguiño de Ribeira.

Internacional e consolidada, viuse obrigada a emigrar -“como os meus avós”, dipara triunfar nun deporte que recupera pulo grazas ao debut no Nadal da selección galega feminina, da que formará parte, e logo “de varios anos de atraso”.

P: ¿Como recibiu a noticia da creación da selección galega?

R Algo escoitara xa. A confirmación foi unha ledicia para todas as galegas que xogamos aquí. Estaremos encantadas de representar a Galicia sempre que nos chamen.

P: Xa era hora...

R: Si, tocáballe xa. Ao fútbol feminino en Galicia faltáballe dar un paso e a creación da selección é unha boa iniciativa. Agora depende de nós responder.

P: ¿Tan esquecido estaba o fútbol feminino en Galicia?

R: Si estaba esquecido. A xente sempre foi moi reticente a apostar por este deporte. Levamos varios anos de atraso pero parece que recuperamos o tempo perdido.

Falta un paso máis a nivel de clubes
P: ¿Por que ese atraso?

R: Non che sei dicir. A verdade é que sempre se apostou máis polo fútbol sala. No entanto, no fútbol grande, non hai equipos galegos na Superliga, aínda que seis xogadoras xogamos nela. Por sorte, empeza a haber clubs en categoría nacional. Falta dar un paso máis a nivel de clubs; a pena é que se foi perdendo moita xente.

P: Seis xogadoras na Superliga, outras moitas en liga nacional... Cataluña vaino ter difícil.

R: A ver. Cataluña é un referente no fútbol feminino e o Espanyol foi sempre un dos mellores equipos do país, así que será difícil, pero loitaremos moito.

P: ¿Que supón xogar nun estadio como Balaídos con Galicia?

R: Xogar e representar a Galicia ten un significado especial, maior que noutras comunidades. Será moi emocionante, non teño dúbida.

P: O Karbo Deportivo gañou cinco Ligas de fútbol feminino nos oitenta, pero desapareceu, ¿por que non apostan os clubs galegos por equipos para mulleres?

R: É algo que non se entende porque o presuposto que precisarían sería menos que o que cobra un xogador calquera. Fálase de igualdade desde a base, pero son eles os que teñen os cartos e as instalacións para predicar co exemplo e apostar por nós. Con que poñan algo da súa parte, xa estaría. Precisamos apoio dos clubs, pero tamén da prensa e da sociedade en xeral.

As mulleres non poden vivir do fútbol
P: De comparar soldos de homes e mulleres no fútbol nin falamos...

R: É que nós non podemos vivir disto. Vivimos agora, pero non podemos pensar que isto nos vai arranxar a vida. É como un traballo temporal e eu xa estou estudando para ter un futuro.

P: ¿Volvería a Galicia se algún equipo apostase forte e en serio polo fútbol feminino?

R: Eu volvería, por suposto. Nós fixemos como os nosos avós, tivemos que marchar porque alí non había oportunidades, pero se houbera un equipo na casa, volvería sen pensalo.