Xeración Dixital

Guitarra, trompeta, batería, contrabaixo, saxos e trombón darán saída á vitalidade dun son nacido da rúa. Pintura mural a golpe de guitarra en directo serán os atractivos dos espectáculos nos que Muchachito presentará o seu último disco, Visto lo visto.

Pregunta.- Vostedes practican o rumboxing. O público galego é especialmente pendencieiro?

Resposta.- Pódese dicir que é un bo público. A nós gústanos moito vir por aquí. Ademáis, é dos poucos día do ano que comemos ben.

P.-  Cal é a súa táctica para deixar KO ó público?

R.-  Deixarme KO a min mesmo. Se nós imos a saco a xente vai participar tamén.

P.-  Bombo, pintura en vivo... hai algunha razón novidosa para non perderse o espectáculo?

R.-  Si, o Tito Carlos móvese, hai cancións novas, unha coreografía espectacular e Héctor Bellino xa non fuma no escenario.

P.-  O seu éxito demostra que se precisan postas en escea diferentes. Xa lle saíron imitadores?

R.-  Penso que non. Enterámonos de que algunha orquestras versionan cancións nosas nas vodas. E hai rapaces que gravan a nosa música para colgala na rede.

P.-  Catalán e rumbeiro. É vostede o Peret do século XXI?

R.-  Non, son o Muchachito, de Santa Comba de Gramalet. Peret é irrepetible.

P.-  Quedoulle algunha vez un cadro sen vender despois dun concerto? Que fixeron con el?
R.-  Si. Gardámolos e colgámolos na nosa cova.

P.-  Que lle fai falta a Muchachito Bombo Infierno para tocar o ceo?

R.-  A música ten altibaixos. Nós imos indo paso a paso e sabemos que non nos gañamos unha parcela no ceo. O máis importante é seguir tocando e sentirnos ben co que facemos. Supoño que iso é tocar o ceo.

P.-  Cal é a maior vantaxe que quitou da súa experiencia na rúa e nos bares, fronte a un músico de conservatorio e de auditorios?

R.-  A música pódela vivir de moitos xeitos e todos son correctos. Para min facer música non é só tocar. É facer as cousas ó teu xeito, é ter empeño, saber encamiñarte e ter orgullo para saber comezar sempre dende cero. Eu non son solista, pero fago cancións que me esgazan, que as sinto e que nunca mas daría unha escola.

P.-  Co seu novo disco, Muchachito faise maior?

R.-  O día que me faga maior deixarei de ser Muchachito, pero ese día espero que nunca chegue.

P.-  Visto o visto, que será o próximo que faga? Cales son os seus vindeiros retos?

R.-  Son sorpresas, perdoádeme, pero non podo dicilas. É moi importante non aburrirse dun mesmo, pero seguro que non farei nada con máquinas nin en inglés, son dúas cousas que se me dan fatal.

P.-  Que aspiracións tén no mundo da música?

R.- Tocar sempre, xa o facía cando non nos coñecía ninguén. Tócase por condición, non porque vaia ben ou mal. As miñas aspiracións son facer cancións, concertos e discos.